Goodbye to ITSO

Ilang beses na akong nakapunta ng Manila Zoo kasama ang pamilya ko pero iba 'tong lakad namin ngayon. Dahil nga sa malilipat na ng department kaming mga SA (student assistants) na dating nakadestino sa ITSO (Information Technology Service Office), ang iba ay mapupunta sa library, athletics dept, at ako naman ay sa alumni office, naisipan nila maam emy na mag-outing.

Nilubos ko na ang pagsama sa mga katrabaho ko. Alam kong mami-miss ko silang lahat. Sa higit isang taon ng pag-stay ko sa office, para na rin 'tong pangalawang bahay sa akin. Nagkaroon ako ng mga mababait na katrabaho at kasundo ko naman silang lahat.

Mami-miss ko silang lahat ng sobra. Alam kong magkikita-kita pa din kami sa school pero iba pa rin ang magkakatrabaho kayo. Masaya ako habang naka-duty dahil maganda ang working environment ko. Marami rin akong natutunan lalo na sa paggamit ng computer.

Kahit paano nagkaroon kami ng time na makapag-bonding kahit hindi kami kumpleto pero naging masaya naman ang lakad namin pero mas masaya pa din kung present ang lahat.

(maam dolly,sheila,love)

(rona,maam dolly,maam emy,sheila,lhen,love)

Sobrang lungkot ko nung nalaman kong 4 na lang ang maiiwan sa office namin. Pero lam kong sa bawat pangyayari may plano si Lord kaya dapat tanggapin at harapin ang katotohanan.

(maam dolly,rona,maam emy,love,lhen,sheila@wishing pond)

(maam emy, love,sheila,rona,maam dolly, che)

May ngiti ako nung umuwi na kami pero nung nakauwi na ko at tinetext ko na silang lahat, hindi ko din mapigil na umiyak (iyakin pala ako hehe). Napamahal na din sa akin yung mga taong 'to. Sobrang laki ng pasasalamat ko at napunta ako ng ITSO. Naging parte na din to ng buhay ko.

Kahit saan ako pumunta, isa pa din akong tiga-ITSO. Hinding-hindi ko sila makakalimutang lahat.

Im a

One Proud ITSO S.A.

Welcome Back to Me!

Paglipas ng mahabang pahanon...

Heto na ako!! hehe. Nagbabalik. Bumwelo lang.

(Grabe. Na-miss ko itong pagta-type d2 sa page na 'to ng blogger.)

Daming happenings na hindi na post. Isa na dito yung nakalipas na exams at ga-bundok na mga projects. Hindi ko talaga maintindihan ang mga prof kung bakit kapag finals na tsaka naman sila nagsasabay-sabay magbigay ng projects. Pwede namang prelim or midterm ibigay para hindi magahol ang mga estudyante sa oras. Tsk. tsk.

(Well, tama na muna reklamo. Matagal din akong nawala sa sirkulasyon. Naging busy.)

At ngayon naman, kailangan kong maghintay ng grades na lalabas sa friday. Kinakabahan ako sa totoo lang. Kapag kasi hindi ko naabot ang maintaining grade na 2.5, ibig sabihin nun katapusan ko nah!! Oh no!!

Kaya eto.. kabado pa rin hanggang ngayon.. Parang hindi ko kayang masabi sa mga magulang ko na hindi ko nakuha ung 2.5 . Mahirap tanggapin un.

Wala akong magagawa kundi pag-pray na lang ung result ng exams at ng final grades namin.

Anyway, masaya pa din ako sa time na meron ako ngaun para sa new post na to.

Welcome Back to Me!

Anong nangyari??

Kahapon dumaan ang aming I.T.E. Roadshow. Maraming booth, walang klase sa lahat ng subjects. Nalibang ako mag-ikot-ikot kasama ng mga kaibigan ko. Magkakasama kami mula umaga hanggang hapon.

Di namin namalayan ang paglipas ng tanghali. In short nakalimutan naming kumain. Walang nakaalala sa aming tatlo na kailangan na pala naming kumain.

Lumipas ang hapon. Naka-duty na ako. Actually out na nga ako nung pinaalala sa akin ni ate na di ko kinain yung pagkain ko.

"Ay! ou nga noh?!?" nagulat pa ako. Naku lagot ako kay mother.

Di man lang nagrelamo yung tiyan ko na nagugutom na sya. tsk.stk.

Pag-uwi ko naman, umupo ako sa higaan namin. Wala sa loob na humiga, at di namalayang nakatulog na pala.

Anak ng kalabaw naman!!!!

Nakalimitan ko ring kumain ng hapunan (hindi ko man lang natikman yung binili kong pagkain). At paggising ko, nakalimutan ko rin palang magbihis ng pambahay. (wala man lang gumising sa akin???)

Anong nangyari sa akin??

Different Side of Me

Labing walong taon na din ako nabubuhay sa mundo. Medyo matagal-tagal na rin yun. Pero may mga bagay talaga na gusto kong mabago kung bibigyan lang ako ng pagkakataon.

>Una sa lahat WALA akong balak palitan sa pamilya ko (Blessed ako sa family ko weh).

>Hindi rin sa simpleng buhay na meron ako (masaya ako kahit mahirap lang kami). Kahit minsan syempre nangangarap akong balang araw mabili ko yung mga bagay na gusto kong bilin(sino bang hindi?).

Eto na:

Kung talagang pagbibigyan lang ako ni Lord, at papipiliin Niya ako, mas pipiliin ko talagang maging lalaki. Oopps! teka lang! Hindi ako tomboy ah?!? (Gusto ko lang linawin).

Madalas ko lang talagang naiisip na sana lalaki na lang ako pero wala akong magagawa. Eto ang kapalaran ko.

Nung grade five nga ako, sabi ng seat mate ko sa akin: "Maswerte ka nga kasi yung ibang lalaki nagpipilit maging babae." Simula noon na-realize ko ang worth ng pagiging babae.

pero minsan lang talaga naiinggit ako sa mga lalaki lalo na kapag yung nag-uumpukan sila tapos puro kalokohan ang ginagawa. Parang ang saya ng mga samahan nila.

Ganun talaga. Hindi ko rin maiwasan na mangarap ng ganun. (Ang weird ba?!?) Ewan ko.. Basta sa maraming kadahilanan kaya nakakapag-isip ako ng ganun.

Inuulit ko hindi ako tomboy na gaya ng akala ng iba (including my mom.hehe). Ganun lang talaga ako. Ewan ko ba kung bakit.

Busy Days

well.... matagal tagal din akong wlang post d2... kahit gustong gusto ko ng magpost i relly can't find the time...

so e2 ako ngaun sa short post...
good luck sa inyong lahat!!!!!

Personality Development

Kahapon um-attend ako ng seminar d2 sa school. Natuwa naman ako kasi kahit paano medyo na uplift din yung spirit ko. Gusto ko lang i-share yung ibang quotable quotes na sinabi nung speaker.

- There's no guarantee that tomorrow will come, so do it today.

-Word is not only a 4-letter thing but it is something deeper than that. Saying the word makes the difference.

Maganda yung mga sinabi nung speaker. Sana magamit nating lahat sa everyday life.

Hindi to para sayo, para sa kanya to

Sa mahabang panahon ako'y api. Hindi nagtatangkang lumaban.

Duwag.

Oo. Laging nananahimik, hindi umiimik, tikom ang bibig, hindi marunong humarap sa kalaban,laging talo. Pero sa ginawa mo, parang nabago ang pananaw ko. Ayokong magtanim ng sama ng loob, lalo na sa 'yo. Nirerespeto kita.

Nanalangin na lang ako:
"Lord wag mong hayaan na magalit ako sa kanya, Lord please help! (kahit mukhang mangkukulam 'tong bruhang to)."

Sana lang nadinig ako ni Lord. Naalala ko tuloy 'tong verse na to:

Do not take revenge my friends, but leave room for God's wrath, for it is written: "it is Mine to avenge; I will repay." says the Lord. -Romans 12:19

So kahit mahirap, kailangan magpatawad ng kinaiinisan mong bruha sa buhay mo.

Bahala na si Lord sa kanya.

My 2nd Message

After 8 months and 22 days, that was December 2, 2007.

Kanina, ako yung naka-schedule na mag-message sa Youth service namin sa church. Bilang mga nakatatandang kabataan sa loob ng church, kami ang mga naatasang magdeliver ng message.

Kagabi lang ako nakapag-prepare (buti na lang nanjan si mommy, tinulungan nya ako). Sobrang kaba. Di nga ako makatulog eh. Pero nag-pray na lang ako.

At kanina, mukha namang maayos ko syang na-deliver.

"Kabataang Kristiano, Angat sa iba."

---Yan yung title ng message ko.

Psalms 1:1-3 naman yung verse ko.

Hay. Thank you Lord. Para akong nabunutan ng tinik sa dibdib.